"Day of the dead" en "The return of the living dead" zijn de populairste Amerikaanse zombiefilms van de jaren 80. Ze kwamen hetzelfde jaar uit, maar hadden elk hun eigen aanpak van het genre.

Na "The night of the living dead" en "Dawn of the dead" is "Day of the dead" het derde opus uit de trilogie van zombiepaus George A. Romero. Dit nieuwe deel is een stuk gestileerder dan zijn voorgangers, misschien ook omdat de Italaanse klonen van zijn living dead films de zombies reeds op een meer grafische manier opvoerden. Danny Boyle inspireerde zich voor "28 days later" op de onvergetelijke begingeneriek. Romero blijft bij zijn politieke aanpak van het zombiefenomeen door een parallel te trekken met de Koude Oorlog en maakt de zombies een stuk menselijker dan de steeds pathetischere mensen. Hij zou in de jaren 2000 het concept verder ontwikkelen in een nieuwe zombietrilogie waardoor de reeks een heuse saga werd!

"The return of the living dead" van Dan O'Bannon (scenarist van "Alien") onderscheidt zich van de ernst van het universum van Romero door een geslaagde mix van gore en humor. In tegenstelling tot de slome creaturen van de Meester zijn de zombies hier ultra dynamisch: ze hollen... en praten! Het verhaal speelt zich af in een kerkhof waar de doden op mythische wijze uit hun graven komen - een vast gegeven van het genre waar doorgaans te weinig mee gebeurt. Het geheel wordt op smaak gebracht door punkmuziek van de toppers van toen: The Cramps, The Damned en TSOL!