Carrie kan het. Superheldin Jean Gray doet het. Zelfs de comateuze Patrick slaagt erin. We hebben het over telekinese, het bewegen van voorwerpen door middel van gedachten. Terugkerende filmthema’s zijn gepeste jongeren waarvan de stoppen doorslaan en misbruik door het militair-industrieel complex.

Brian De Palma combineert beiden in "The Fury" (1978) en mixt het telekinetische vuurwerk van zijn Stephen King-adaptatie "Carrie" met een flinke portie politieke paranoia. Het overwicht van virtuoze stijl op inhoud zorgt voor een guilty pleasure van formaat.

Helemaal guilty is "The Visitor" van de keizer van de Italiaanse rip-off, Ovidio G. Assonitis - een waanzinnige mengelmoes van "The Omen", "Rosemary's Baby", "The Fury", "The Birds" en "Close Encounters of the Third Kind". Een meisje met telekinetische krachten, een mysterieuze alien met een leger kale kinderen en bekende namen die enkel om hun loonbriefje komen (o.a. John Huston, Shelley Winters, Sam Peckinpah en Lance Henriksen) met Franco Nero als … Jezus!